Breaking News

Hezbollah មាន​ភាព​ទន់ខ្សោយ​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​លីបង់​ដើម្បី​ដក​អាវុធ​ចេញ​ជា​ចុងក្រោយ

 រដ្ឋាភិបាល និង​កងទ័ព​កំពុង​ដណ្តើម​យក​ប្រទេស​របស់​ខ្លួន​មក​វិញ។





កាលពីថ្ងៃសៅរ៍ ទី៩ ខែសីហា កងទ័ពលីបង់  បានប្រកាស  ថា ទាហានរបស់កងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធលីបង់ (LAF) ចំនួនប្រាំមួយនាក់ត្រូវបានសម្លាប់នៅភាគខាងត្បូងប្រទេសលីបង់ ខណៈដែលពួកគេកំពុងរុះរើឃ្លាំងអាវុធហេសបូឡា នៅក្នុងតំបន់ទីរ៉ុស។


កងទ័ពលីបង់បាននិយាយថា ការស៊ើបអង្កេតកំពុងដំណើរការដើម្បីកំណត់ពីមូលហេតុនៃឧប្បត្តិហេតុនេះ។ ភាពជាក់លាក់មិនត្រូវបានគេដឹងនោះទេ ប៉ុន្តែឫសគល់នៃបញ្ហាគឺច្បាស់ណាស់៖ ឃ្លាំងអាវុធខុសច្បាប់របស់ហេសបូឡា ដែលត្រូវបានប៉ាន់ស្មានដោយ  របាយការណ៍ មួយចំនួន  ថានៅតែរួមបញ្ចូលគ្រាប់រ៉ុក្កែតរាប់ម៉ឺនគ្រាប់នៅភាគខាងត្បូងលីបង់។



ឧបទ្ទវហេតុនេះបានកើតឡើងស្របជាមួយនឹង  ការសម្រេចចិត្ត  របស់រដ្ឋាភិបាលលីបង់ដើម្បីចាប់ផ្តើមដំណើរការនៃការដកហូតអាវុធរបស់អង្គការប៉ារ៉ាយោធានិកាយស៊ីអ៊ីតដែលគាំទ្រដោយអ៊ីរ៉ង់ ដែលជាវិធានការមួយដែលត្រូវបានគាំទ្រដោយរដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិក។


LAF បាននិងកំពុងធ្វើការក្នុងភាពជាដៃគូជាមួយកងរក្សាសន្តិភាពមកពីកងកម្លាំងបណ្តោះអាសន្នរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិនៅក្នុងប្រទេសលីបង់ (UNIFIL) ដើម្បីរុះរើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធយោធាប៉ារ៉ារបស់ Hezbollah នៅភាគខាងត្បូងប្រទេសលីបង់ ស្របតាម កិច្ចព្រមព្រៀងឈប់បាញ់  ដែល Hezbollah បានចុះហត្ថលេខាជាមួយអ៊ីស្រាអែលកាលពីចុងឆ្នាំមុន។


ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីជាមានការចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងដែលនឹងកំណត់អាណត្តិនៃការរំសាយអាវុធក៏ដោយ ខណៈដែលក្រុមនេះក៏បានយល់ព្រមធ្វើជាច្រើនឆ្នាំមុនក្រោមដំណោះស្រាយរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ លេខ 1701 ដែលបានចុះហត្ថលេខាក្នុងឆ្នាំ 2006 ក៏ដោយ ក្រុមហេសបូឡាហ៍បានបដិសេធមិនធ្វើកិច្ចសហប្រតិបត្តិការដោយអះអាងថា ទង្វើនេះផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់អ៊ីស្រាអែល។


Hezbollah បានធ្វើម្តងទៀតនូវគំរូនៃឆ្នាំ 2006 ។ វាប្រើប្រាស់ដីលីបង់ដើម្បីធ្វើការវាយប្រហារលើរដ្ឋអ៊ីស្រាអែល ដែលបង្កឱ្យមានសង្រ្គាមជាមួយកងកម្លាំងការពារអ៊ីស្រាអែល (IDF) ដែលបន្ទាប់មកវាបន្តចាញ់។ វាចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងមួយដោយទទួលស្គាល់ថាខ្លួនត្រូវបានចាញ់ ហើយយល់ព្រមប្រគល់អាវុធរបស់ខ្លួន បន្ទាប់មកនៅពេលដែលការយកចិត្តទុកដាក់របស់អន្តរជាតិបានបាត់បង់ទៅ វាបានបដិសេធមិនព្រមដកអាវុធ និងបន្ទាប់មកគំរាមកំហែងដល់អំពើហិង្សាលើផ្នែកណាមួយនៃរដ្ឋលីបង់ដែលព្យាយាមយកវាមកពិចារណា។


ការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលកើតឡើងលើប្រទេសលីបង់ដោយអ៊ីស្រាអែលដែលជាលទ្ធផលនៃជម្លោះទាំងនេះមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរ និងបំផ្លិចបំផ្លាញ។ វា​មិន​អាច​ត្រូវ​បាន​ស្តីបន្ទោស​តែ​លើ​អ៊ីស្រាអែល​ទេ​ថា​ជា​ការ​ប្រមាថ ជ្រុលនិយម និង​មិន​សមាមាត្រ​ដូច​ការ​ឆ្លើយ​តប​របស់​ខ្លួន​។ ជនជាតិលីបង់ធម្មតាកំពុងចំណាយលើការកសាងប្រទេសរបស់ពួកគេឡើងវិញ បន្ទាប់ពីបានច្រូតកាត់ការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលបានសាបព្រោះដោយប្រូកស៊ីអ៊ីរ៉ង់។


កាលពីចុងឆ្នាំមុន ខ្ញុំបានសរសេរថា Hezbollah បានព្យាយាមម្តងទៀតដើម្បី  បង្ហាញពីការបរាជ័យរបស់ខ្លួនជាជ័យជម្នះ ហើយបន្ទាប់ពីបាត់បង់ឋានៈ និងឯកសារយ៉ាងច្រើន ភាពជាអ្នកដឹកនាំផ្នែកយោធា និងនយោបាយជាន់ខ្ពស់ និងស្ពានដីពីអ៊ីរ៉ង់ទៅកាន់ប្រទេសលីបង់ តាមរយៈអ៊ីរ៉ាក់ និងស៊ីរី រដ្ឋាភិបាលលីបង់ត្រូវតែរំកិលអាវុធដោយបង្ខំក្រុម Hezbollah ។ ដោយសាររដ្ឋាភិបាលខ្សោយ វាគឺជាកម្លាំងតែមួយគត់ដែលអាចយកកាំបិតរបស់ Hezbollah ចេញពីបំពង់កសាធារណៈ។


ចាប់តាំងពីពេលនោះមក អ្វីៗបានផ្លាស់ប្តូរក្នុងទិសដៅត្រឹមត្រូវ បន្ទាប់ពីការបោះឆ្នោតរបស់លោក Joseph Aoun ជាប្រធានាធិបតី និងជាអតីតប្រធានតុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិ លោក Nawaf Salam ជានាយករដ្ឋមន្ត្រី។ បុរស​ទាំង​ពីរ​បាន​ធ្វើ​ឱ្យ​ការ​រំសាយ​អាវុធ​របស់​ក្រុម​ហេសបូឡា​ជា​ចំណុច​កណ្តាល​នៃ  ​វេទិកា​គោល​នយោបាយ ​របស់​ពួកគេ ។ ការស្លាប់ដ៏សោកនាដកម្មរបស់ទាហានលីបង់ដែលធ្វើតាមបញ្ជាទាំងនោះ នៅតែជាភស្តុតាងបន្ថែមទៀតថា រដ្ឋាភិបាលលីបង់នេះពិតជាធ្ងន់ធ្ងរចំពោះការរំសាយអាវុធ។


អ៊ីរ៉ង់បានផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗដើម្បីថ្កោលទោសគោលនយោបាយដោយលោក Ali Akbar Velayati ទីប្រឹក្សារបស់មេដឹកនាំកំពូលអ៊ីរ៉ង់ Ayatollah Ali Khamenei  បានហៅ  ការរំសាយអាវុធរបស់ពួក Hezbollah ថាជា "សុបិនដែលនឹងមិនក្លាយជាការពិត" ។


ទោះបីជាក្រសួងការបរទេសលីបង់  បានថ្កោលទោស  ការកត់សម្គាល់ទាំងនោះថាជា "ការជ្រៀតជ្រែកដោយឥតលាក់លៀម និងមិនអាចទទួលយកបាន" ពីទីក្រុងតេអេរ៉ង់ក៏ដោយ ក៏ប្រធានសន្តិសុខជាតិដែលទើបតែងតាំងថ្មីរបស់អ៊ីរ៉ង់ Ali Larijani ត្រូវបានស្វាគមន៍នៅទីក្រុងបេរូតកាលពីថ្ងៃទី 13 ខែសីហា សម្រាប់កិច្ចពិភាក្សាជាមួយរដ្ឋាភិបាលលីបង់ រួមទាំងលោក Aoun ដែលតាមសេចក្តីរាយការណ៍ បានច្រានចោលនូវ ជំហររបស់រដ្ឋាភិបាលទីក្រុង Beirut ថាការជ្រៀតជ្រែកផ្ទៃក្នុងរបស់ប្រទេសលីបង់។


រដ្ឋបាលរបស់ Aoun បានបង្ហាញថាខ្លួនមានឆន្ទៈនយោបាយដើម្បីអនុវត្តតាមគោលនយោបាយរបស់ខ្លួនចំពោះរដ្ឋលីបង់ដែលមាន "ផ្តាច់មុខលើអាវុធ" នៅក្នុងព្រំដែននៃប្រទេសលីបង់ ប៉ុន្តែផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការសម្រេចបានវានឹងមានរយៈពេលយូរ លំបាក និងមានសក្តានុពលឈឺចាប់សម្រាប់លីបង់។ ហេសបូឡា នឹងមិនបោះបង់អំណាចរបស់ខ្លួន ដែលគាំទ្រដោយអំពើហិង្សាយ៉ាងងាយស្រួលនោះទេ។


ដូចដែល Salam  បាននិយាយចំៗថា  “ការរំសាយអាវុធរបស់ Hezbollah គឺជាគោលដៅ មិនមែនជាចំណុចចាប់ផ្តើមទេ”។


នៅពេលដែលរដ្ឋាភិបាលលីបង់ផ្លាស់ទីដើម្បីរំសាយអាវុធ Hezbollah ក្រុម Hezbollah បានបង្កើនសម្ពាធនយោបាយលើទីក្រុង Beirut ។ មជ្ឈមណ្ឌល ប្រឹក្សា  យោបល់ Hezbollah សម្រាប់ការសិក្សា និងឯកសារ នាពេលថ្មីៗនេះ បានដាក់ចេញការស្ទង់មតិមួយ ដែលអះអាងថា បង្ហាញពីប្រជាជនលីបង់ភាគច្រើនប្រឆាំងនឹងការរំសាយអាវុធរបស់ Hezbollah (58 ភាគរយ) ដោយមិនមានយុទ្ធសាស្ត្រការពារជាតិរួមគ្នា។


ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សូម្បីតែការស្ទង់មតិនេះបញ្ជាក់ថា លីបង់មានឆន្ទៈគាំទ្រការរំសាយអាវុធ ដរាបណាផលប្រយោជន៍សន្តិសុខជាតិរបស់ប្រទេសត្រូវបានដាក់ជាដំបូង។ មុនថ្ងៃទី 7 ខែតុលា ឆ្នាំ 2023 ហេសបូឡា ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា ជាតួអង្គក្រៅរដ្ឋ ដែលមានប្រដាប់អាវុធខ្លាំងបំផុត និងទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាលយ៉ាងល្អ។ អំណាចយោធារបស់វាលើសពីរដ្ឋក្នុងតំបន់ជាច្រើន ហើយតាមរយៈអ្នកឧបត្ថម្ភរបស់ខ្លួន អ៊ីរ៉ង់ និងសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់ខ្លួននៅទីក្រុងដាម៉ាស ហេសបូឡាហ៍បានក្លាយជាកម្លាំងលេចធ្លោនៅក្នុងក្រុម Levant ។


ទោះបីជាមានរឿងទាំងអស់នេះក៏ដោយ សូម្បីតែនៅកម្រិតខ្ពស់នៃអំណាចរបស់ហេសបូឡាក៏ដោយ ក៏វាមិនអាចរារាំងអ៊ីស្រាអែលពីយុទ្ធនាការយោធាដែលខ្លួនបានធ្វើនៅលើដីលីបង់ ទាំងនៅលើអាកាស និងនៅលើដី។ វាមិនអាចការពារ ការធ្វើឃាត មេដឹកនាំរបស់ខ្លួនបានទេ វាមិនអាចរារាំងការកាន់កាប់ទឹកដីលីបង់ដោយ IDF ហើយវាមិនអាចការពារការទម្លាក់គ្រាប់បែក pager និង walkie-talkie ដែលបានបន្សល់ទុកពួកសកម្មប្រយុទ្ធដែលមានឋានៈ និងឯកសាររាប់ពាន់នាក់ និង អ្នកផ្សេងទៀតត្រូវបានជាប់ នៅក្នុងការបំផ្ទុះដែលរងរបួសផ្លាស់ប្តូរជីវិត។


Hezbollah គ្មានអ្វីក្រៅពីមហន្តរាយសម្រាប់ប្រជាជនលីបង់។ ការស្តុកទុកគ្រឿងផ្ទុះរបស់ពួកហេសបូឡាបានបណ្តាលឱ្យមាន  គ្រោះមហន្តរាយដ៏អាក្រក់បំផុតមិនធ្លាប់មានរបស់ប្រទេសលីបង់ ហើយមិនមានមនុស្សតែម្នាក់ត្រូវបានឃុំខ្លួនសម្រាប់មនុស្ស 218 នាក់ដែលត្រូវបានសម្លាប់នៅក្នុងការបំផ្ទុះនោះទេ។ ប្រទេសលីបង់បានរងទុក្ខគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មហិច្ឆតារបស់ហេសបូឡា។ គ្រប់គ្រាន់គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ។


រដ្ឋាភិបាល​លីបង់​ត្រូវតែ​ស្ថិត​ក្រោម​ការ​បំភាន់​ភ្នែក​ចំពោះ​ផ្លូវ​ដ៏​គ្រោះថ្នាក់​ដែល​វា​កំពុង​ដើរ។ ហេសបូឡា បានធ្វើឃាតអតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីមួយរូប គឺលោក Rafic Hariri រួចហើយ ហើយទំនងជានឹងធ្វើការវាយប្រហារលើរដ្ឋម្តងទៀត។


ប៉ុន្តែ​ស្ថានភាព​មិន​អាច​រក្សា​បាន​ទេ។ ទាំងអ៊ីស្រាអែល និងអ៊ីរ៉ង់មិនទៅណាទេ ហើយរដ្ឋាភិបាលលីបង់នឹងត្រូវរកវិធីគ្រប់គ្រងជារដ្ឋឯករាជ្យ និងអធិបតេយ្យភាពជាមួយប្រទេសទាំងពីរ ឬវាប្រថុយនឹងការបំផ្លិចបំផ្លាញទាំងស្រុងជាមូលដ្ឋានអចិន្ត្រៃយ៍សម្រាប់សង្គ្រាមរវាងអ៊ីរ៉ង់ និងអ៊ីស្រាអែល។


ប្រជាជនលីបង់សមនឹងទទួលបានអនាគតល្អជាងនេះ។ សហគមន៍អន្តរជាតិគួរតែផ្តល់ការគាំទ្រដល់រដ្ឋាភិបាលលីបង់ និង LAF ទាំងអស់ដែលពួកគេត្រូវការដើម្បីរុះរើ Hezbollah ម្តង និងសម្រាប់ទាំងអស់គ្នា។ ការ​បរាជ័យ​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដូច្នេះ​នឹង​ជៀស​មិន​រួច​នាំ​ឱ្យ​មាន​ការ​បង្ហូរ​ឈាម​កាន់​តែ​ច្រើន​។


Foreign policy


No comments